Gernikako Arbola

1853

Gernikako Arbolada bedeinkatuaeuskaldunen arteanguztiz maitatua.Eman ta zabal zazumunduan frutuaadoratzen zaituguArbola santua

Mila urte inguru daesaten dutelaJainkoak jarri zuelaGernikako Arbola.Zaude bada zutikanorain ta denboraeroritzen bazeraarras galdu gera

Ez zera erorikoArbola maiteabaldin portatzen badaBizkaiko Juntea.Laurok hartuko deguzurekin parteapakian bizi dedineuskaldun jendea.

Betiko bizi dedinJaunari eskatzekojarri gaitezen danoklaster belauniko.Eta bihotzetikaneskatu ezkeroArbola biziko daorain eta gero.

Arbola botatziadutela pentsatuEuskal Herri guztiandanok badakigu.Ea bada jendeadenbora orain deguerori gabetanikeduki behar degu.

Beti egongo zeraudaberrikoalore aintzinetakomantxa gabekoa.Erruki zaitez badabihotz gurekoadenbora galdu gabeemanik frutua.

Arbolak erantzun dukontuz bizitzekoeta bihotzetikanJaunari eskatzeko.Gerrarik nahi ez degupakea betikogure lege zuzenakhemen maitatzeko.

Erregutu diogunJaungoiko Jaunaripakea ematekoorain eta beti.Bai eta indarra erezerorren lurrarieta bendizioaEuskal Herriari.

«Gernikako Arbola» («El árbol de Guernica»), improvisada en 1853, a partir de la transcripción de Wikisource en euskera. Es el himno oficioso del País Vasco.

Dominio públicoEste poema está en el dominio público. Puedes leerlo, copiarlo, recitarlo y publicarlo sin pedir permiso a nadie.